Pamiętasz
najbardziej kłopotliwe pytanie ze swoich rozmów kwalifikacyjnych? Dla
wielu stawiających swe pierwsze kroki na rynku pracy takim pytaniem
jest to, które próbuje sprecyzować Twoje plany zawodowe w perspektywie
5, 10 lat. Dlaczego to pytanie sprawia trudność? Bo młodzi ludzie, tuż
po studiach często nie mają jeszcze sprecyzowanych zawodowych planów na
przyszłość. Nie wybrali jeszcze swojej ścieżki kariery.
Jeżeli
zależy Ci na odniesieniu zawodowego sukcesu nie możesz pozwolić by
życie toczyło swoim własnym rytmem. Musisz dokładnie rozplanować swoją
karierę, w tym celu potrzebna Ci będzie dobra strategia rozwoju.
Skończyły się czasy, gdy raz wykształcony w jakimś fachu człowiek
wykonywał go przez całe życie. Dziś w okresie szybkich przemian
technologicznych i cywilizacyjnych planowanie samorozwoju jest rzeczą
niezbędną. Kto się nie rozwija ten stoi w miejscu.
Cel
Nie dojdzie do celu, kto nie wie dokąd zmierza.
O swoim zawodowym celu myślimy często w czasie dzieciństwa, każdy z nas
marzy by być pilotem, strażakiem czy lekarzem. Potem często zapominamy
tych planach i stając na rynku pracy z dyplomem magistra czy inżyniera
często jesteśmy bezradni i bezmyślnie podejmujemy pierwsze zawodowe
decyzje. Wiadomo sytuacja nie jest sprzyjająca do długotrwałych
dywagacji o tym co mógłbym robić wżyciu. Brak pieniędzy, bezrobocie
może nas zmusić do szybkiego podjęcia jakiejkolwiek pracy. Warto jednak
zatrzymać się na samym początku zawodowej ścieżki i zapytać się jeszcze
raz: gdzie zachcę dojść? Odpowiadając na takie pytanie należy wziąć pod
uwagę wszelkie czynniki: swoje umiejętności, zdolności,
zainteresowania, wiedzę wyniesioną ze szkół, doświadczenia zawodowe a
nawet sytuację rodzinną, kontakty czy…znajomości. Analiza tych
czynników pozwoli z grubsza określić racjonalny pułap własnej kariery.
Podejmując decyzję o zawodowym celu pamiętajmy o tym, że wszyscy nie
mogą być prezesami, dyrektorami czy prezydentami. Warto stawiać sobie
ambitne cele, lecz należy pamiętać, że im ambitniejszy cel tym większe
koszty osobiste, zdrowotne. Im ambitniejszy cel tym bardziej gorzka
ewentualna porażka.
Etapy
Mając
już określony punkt docelowy, warto podzielić całą trasę na
poszczególne etapy. Tak jak to robią doświadczeni podróżnicy – dzięki
temu można kontrolować całą wyprawę. Mając cel nadrzędny wyznacz
strategiczne cele długo i krótkookresowe, każdy z nich powinien być
krokiem zbliżającym Cię do mety.
Taki
podział na etapy pozwala również dokonywać niezbędnych korekt trakcie
realizacji planu. Przecieknie jesteś w stanie przewidzieć wszystkich
wydarzeń w życiu osobistym, nie rozpoznasz koniunktury gospodarczej czy
politycznej za lat dziesięć itd. Jeśli z jakiś przyczyn nie
zrealizujesz określonego etapu swojego planu w założonym terminie, bądź
zrealizujesz go szybciej niż przewidywałeś – wówczas z łatwością
przedefiniujesz cele na kolejne okresy kariery.
Realizacja
Najbardziej
widocznymi elementami „robienia kariery” są kolejne awanse, które
następują w ramach jednego lub wielu przedsiębiorstw. Dlaczego
pracownicy są awansowani? W idealnej firmie to proste, ich
umiejętności, kompetencje stają się coraz bardziej atrakcyjne, tak dla
samego przedsiębiorstwa, jak i obiektywnie – na rynku pracy. Jednak
przyglądając się poszczególnym firmom widzimy, że jedne wcale nie
awansują swych pracowników, inne niezmiernie rzadko (sięgając po ludzi
zewnątrz), natomiast dla jeszcze innych jest to stała praktyka. Różnice
wynikają z wielu czynników – wielkości firmy, branży, nastawienia kadry
menadżerskiej i właściciela itd. – schematy postępowania danego
przedsiębiorstwa w kwestii awansów pracowniczych są zwykle dość łatwo
rozpoznawalne, gdy przeanalizujemy praktykę działania firmy i jej
kulturę organizacyjną. Dlatego jeśli już wybrałeś swój cel zawodowy i
podzieliłeś na etapy swą ścieżkę do kariery, musisz teraz znaleźć
odpowiednią firmę, strukturę, która zapewni ci jak najlepszą realizację
planu. Warto wybrać firmę, której kultura organizacyjna promuje
inicjatywę, pomysłowość i dokładne wykonywanie obowiązków. Jeśli
jeszcze owa firma ma jasny system szkoleń i awansów - sam będziesz mógł
wpływać na swój rozwój zawodowy. O tym wszystkim najlepiej dowiedzieć
się w trakcie procesu rekrutacji znajdując niezbędne informacje
oficjalnie (np. podczas rozmowy kwalifikacyjnej) lub nieoficjalnie (np.
nieformalna rozmowa z pracownikiem firmy). Musisz dowiedzieć się czy
firma organizuje szkolenia i jak często to robi, czy kandydaci na
wakujące stanowiska są poszukiwani w pierwszej kolejności wśród
pracowników firmy itd.
W
wielu firmach istnieje oficjalny system ścieżek kariery. Wiadomo, że
jeśli ktoś zatrudnił się na stanowisku asystenta w dziale marketingu,
to po dwóch latach ma szanse awansować na specjalistę, po kolejnych
dwóch na menedżera, po kolejnych kilku na dyrektora ds. marketingu.
Wiadomo, jakimi szkoleniami i wynikami zawodowymi musi być poprzedzony
każdy awans. Oczywiście system nie jest sztywny - zależy od osobowości
kandydata do awansu i od tego, czy w ogóle chce awansować, a nie np.
zmienić dział w firmie. Jednak stworzenie takiego systemu daje jasną
sytuację: twój awans nie zależy od czyjegoś widzimisię, ale od
konkretnych elementów.
Jeszcze
lepsze firmy stosują tzw. coaching. Szef, zanim awansuje, musi
wykształcić sobie następców. Dbać o ich rozwój, wspierać ich,
odpowiadać na pytania, powierzać coraz ambitniejsze zadania. To dobra
motywacja dla szefa, by dbał o rozwój podwładnych: jeśli nie wyszkoli
ich, nie awansuje. Dzięki temu unika się sytuacji, w której szef nie
chce inwestować w podwładnych w obawie, że przeskoczą mistrza i wygryzą
go ze stanowiska.
Jasne
jest, że twój rozwój może być hamowany bądź promowany przez firmę.
Jeśli więc dana firma nie daje Ci możliwości realizacji ścieżki kariery
lub ją istotnie spowalnia, masz dwie możliwości:
- Inwestować w siebie
– na rynku istnieje masa szkoleń, kursów, możesz zdobywać kolejne
umiejętności i uprawnienia. Ważne jest by dokonywać racjonalnego
wyboru. Na niewiele zda się szkolenie z zakresu realizacji projektu,
jeśli wcześniej nie zdobyłeś doświadczenia (nie odbyłeś szkolenia) z
zakresu zarządzania grupą itd. Sposobem na inwestowanie w siebie jest
też założenie własnej firmy – dla specjalisty, eksperta, którzy zdobył
szerokie doświadczenia w danej branży, często bardziej kuszące i dające
większe możliwości rozwoju (i większe zyski) jest otwarcie własnego
przedsiębiorstwa.
- Szukać awansu poprzez przejście do innej firmy
– to dość częsty sposób realizacji swych zawodowych planów. Warto się
nad tym zastanowić, jeśli porównywalnej wielkością, prestiżem i
kondycją firmie masz szansę na szybszy objąć wyższe stanowisko już
teraz, a u obecnego pracodawcy nie widać możliwości takiego awansu.
Każda kariera zawodowa przebiega zwykle według następującego schematu: faza wstępna (do ok. 35. roku życia - wybór i nauka zawodu, pierwsza praca, zdobywanie doświadczeń, kształtowanie się wizji przyszłości), faza środkowa (czas pierwszych podsumowań i konfrontacji, nieraz przeformułowania celów życiowych - do 50 roku życia) i wreszcie faza końcowa (po 50. roku życia - czas stabilizacji, korzystania z wcześniejszych osiągnięć i doświadczeń).
Młodzi
ludzie z myślą o przyszłej pracy podejmują naukę, próbując przy tym
prawidłowo określić swoje predyspozycje zawodowe. Dorośli poświęcają
pracy znaczną część swojego życia, wypełniając różne związane z życiem
zawodowym zadania oraz doskonaląc swoje kompetencje. Osoby bezrobotne
zaś, podejmują próby zdobycia nowych kwalifikacji, umożliwiających
znalezienie zatrudnienia.
Ścieżka kariery jest niezbędna na współczesnym rynku pracy. Mówi się, że człowiek naszych czasów będzie musiał siedmiokrotnie zmieniać profil swojej działalności zawodowej. Aby wiec zmiany te nie były dla nikogo zaskoczeniem, warto wcześniej przemyśleć różne alternatywy rozwoju kariery.