Człowieku, komunikuj się!
Całe
nasze życie to nieustanne komunikowanie. Swoimi słowami, gestami czy
zachowaniami komunikujemy się ze światem. Najważniejszym aspektem
komunikacyjnym jest sytuacja interpersonalna – czyli interakcja
komunikacyjna przebiegająca pomiędzy dwoma osobami lub małą grupą osób.
Nie
inaczej jest w pracy, także tam to, co najbardziej istotne dla naszej
pozycji, statusu i kariery w firmie, wykuwamy w toku interpersonalnych
interakcji. W niektórych zawodach (np. sprzedawca, pracownik PR) od
skutecznej komunikacji zależą nie tylko sukcesy i awanse wewnątrz
struktury przedsiębiorstwa, lecz także skuteczność w osiąganiu
codziennych, zawodowych celów. Skoro od komunikowania tak wiele zależy
przeanalizujmy jak komunikować się skutecznie, tzn. jak poprzez
komunikację osiągać własne cele, jak udoskonalać swoje kompetencje
komunikacyjne.
Myśl
To
pierwszy i najważniejszy etap każdego procesu komunikacyjnego. Całą
sytuacją komunikacyjną musisz najpierw przemyśleć. Określić co Ty
chcesz osiągnąć dzięki niej, co chce osiągnąć Twój interlokutor. Znając
te dwa cele musisz wybrać określoną strategię, która doprowadzi do
osiągnięcia: obu tych celów, wspólnego kompromisu tj. obopólnego
zmniejszenia oczekiwań, choć jednego (najczęściej twojego) celu.
Oczywiście najlepiej jest komunikować się tak by wszyscy uczestnicy
realizowali swe cele w 100 proc., jednak bardzo rzadko jest to możliwe.
Analizując daną sytuację musisz wziąć również pod uwagę status
społeczny swój i swojego rozmówcy oraz relacje, jakie między wami
panują. Bez tego pewne strategie komunikacyjne mogą być nieskuteczne
traktowanie przełożonego jak swojego kumpla przez pracownika niższego
szczebla na pewno nie ułatwi komunikacji…
Oczywiście
nie możesz przestawać myśleć również już trakcie rozmowy. Musisz
przyjmować, analizować argumenty drugiej strony, wczuwać się w jej
sytuację i emocje (empatia).Twoje komunikowanie będzie skuteczne, jeśli
szybko będziesz dostosowywał się do zmian, jakie zachodzą ciągle w
trakcie każdej rozmowy.
Słuchaj
Aby
skutecznie się komunikować należy być uważnym, skupionym nie tylko na
własnych celach, ale również na partnerze rozmowy. Bez zwrócenia uwagi
na to co, jak i dlaczego próbuje zakomunikować nam druga osoba, efekty
naszej komunikowania będą naprawdę mizerne.
Komunikowanie
można podzielić na werbalne i niewerbalne. Dlatego w trakcie rozmowy
zwracać należy uwagę nie tylko na wypowiadane słowa, lecz również na
gesty, mimikę czy intonację, tylko dzięki takiemu kompleksowemu
podejściu, kompleksowemu słuchaniu i patrzeniu, będziemy mogli nadać
właściwe znaczenie temu, co chce nam zakomunikować nasz rozmówca. W
sytuacjach zawodowych najlepiej słuchać i patrzeć na… wszystkie
zachowania współpracowników i klientów. Słuchaj aktywnie i empatycznie,
nie staraj się uśmiechać i udawać, że uczestniczysz w rozmowie, jeśli w
rzeczywistości myślisz o czymś zupełnie innym. Słuchanie aktywne
oznacza, że masz z mówiącym kontakt wzrokowy, otwartą mowę ciała,
zadajesz pytania drążące głębiej temat, potakujesz od czasu do czasu.
Słuchanie empatyczne oznacza, że słuchasz nie tylko wypowiadanych słów,
ale tego, co może mieć dana osoba na myśli (może nie jest tak
komunikatywna by precyzyjnie się wyrazić?), jakie ma w związku z
tematem wrażenia, odczucia, emocje, jakie jest jej nastawienie do
tematu?
Mów
Skupienie
na drugiej osobie i jej zachowaniach to dopiero połowa sukcesu, to
tylko klucz do zrozumienia czego chce od nas druga osoba. Zdecydowanie
ważniejszą kwestią, dla osiągnięcia przez Ciebie pożądanych wyników
procesie komunikowania, jest to jak i co mówisz. Oto kilka praktycznych
porad przydatnych dla każdego komunikującego się w pracy: - Zastanów
się zawsze, jakie skutki będzie niosła Twoja odpowiedź na pytanie.
Odpowiadaj zgodnie z prawdą, pamiętaj by nie urazić czy zniechęcić
rozmówcy. Staraj się dostosować swoje słownictwo do poziomu
intelektualnego swojego rozmówcy.
- Mów tylko wówczas, gdy odbiorca jest przygotowany na Twój przekaz, gdy nic go nie rozprasza, nie jest niczym innym zajęty.
-
Staraj się oddzielić swoją wypowiedź od własnych emocji, stresów a
także od swojego nastawienia do drugiej osoby (negatywnego lub
pozytywnego).
-
Pamiętaj, że choć konstruktywna krytyka to nieoceniony prezent, ludzie
często przyjmują ją jako nieuprawniony i za daleko posunięty atak na
własną osobę. Dlatego każdą krytyczną wypowiedź przemyśl i skonstruuj w
jak najbardziej wyważony sposób. Krytykuj zawsze w cztery oczy, unikaj
krytyki „za plecami” zainteresowanego.
- Jeśli
sugerujesz zmiany, nie musisz mówić ich wprost. Lepiej poprowadź
rozmowę tak, by właściwymi pytaniami doprowadzić drugą osobę do
wniosku, który chciałeś jej zasugerować. Przyjmie ona wtedy ten wniosek
jako swój własny pomysł, będzie więc miała znacznie większą motywację
do jego realizacji.
-
Używaj przykładów, statystyk analogii i dowodów – to wszystko dobrze
zilustruje Twoją wypowiedź, uprawdopodobni ją i sprawi, że będzie
lepiej zrozumiana.
Używaj nie tylko słów
Naukowe
badania dowodzą, że zrozumienie wypowiedzi i uznanie jej za słuszną aż
w ponad 60 proc. zależy nie od słów, ale od ich niewerbalnej otoczki.
Na komunikowanie niewerbalne składa się szereg elementów. Te, które
możesz wykorzystać w pracy zawodowej to:
-
Kinezyka, czyli wszelkie ruchy ludzkiego ciała (gesty, mimika). Staraj
się by Twoje ruchy współgrały z treścią i formą wypowiedzi, zbyt
nerwowa gestykulacja, czy ziewanie to wszystko zapewne będzie
rozpraszać Twojego rozmówcę.
-
Proksemika, czyli wszelkie relacje przestrzenne (dystans
interpersonalny, usytuowanie w pomieszczeniach itp.). Musisz odnaleźć
właściwy dystans do interlokutora zbytnia bliskość będzie powodować
naruszenie sfery prywatności (dystans intymny <45 cm), zbyt duża
odległość spowoduje stworzenie bariery komunikacyjnej(dystans publiczny
>3m). Właściwy dystans wynika relacji społecznych miedzy rozmówcami.
Równie istotną sprawą jest aranżacja przestrzeni komunikacyjnej, w
pracy zwykle mamy do czynienia z warunkami biurowymi. Staraj się więc
nie odgradzać od rozmówcy biurkiem, czy ekranem komputera. Przyjmuj
swoich gości i klientów nie jak petentów, lecz jak znajomych siadając
dość blisko i raczej obok niż naprzeciwko.
-
Parajezyk, czyli wszelkie wokalne aspekty słownych wypowiedzi (ton,
głośność, wyrazistość głosu, wykrzykniki, westchnienia
itp.).Wykorzystuj cechy swojego głosu do tego by ułatwić komunikację:
nie krzycz i nie szepcz, staraj się mówić wyraźnie itd. Natomiast
wszelkich pozasłownych dźwięków: wykrzykników, westchnień, używaj by
okazać swemu rozmówcy zainteresowanie oraz w celu podkreślania
najistotniejszych punktów Twojej wypowiedzi.
Pamiętaj,
że niewerbalnie komunikują się również Twoi rozmówcy, zwracaj na to
uwagę i analizuj to. Jednak uważaj z przecenianiem zdobytych w ten
sposób informacji – komunikowanie niewerbalne to złożony konglomerat
zachowań pominięcie, któregoś z nich może zasugerować nam fałszywe
wnioski. To, że ktoś odsuwa się od Ciebie w trakcie rozmowy może
świadczyć o tym, że naruszyłeś jego strefę intymną, może być wyrazem
jego niechęci do Ciebie lub może świadczyć o tym, że… powinieneś
odwiedzić dentystę.